Abarth Inspiracje

Bestia z Turynu

Początek lat siedemdziesiątych to dla motorsportu okres nowego otwarcia.

Wszyscy liczący się na rajdowych trasach gracze mocno zaangażowali się w tę dziedzinę rywalizacji, widząc w niej możliwość przeniesienia osiągnięć sportowych na sukces komercyjny. Wychodząc z tego założenia, również koncern Fiata wzmocniony przejętymi markami Lancia i Abarth z zapałem przystąpił do realizacji projektów, mających zapewnić mu zwycięstwa w światowym championacie.

Zarząd Fiata zlecił równoczesne opracowanie projektów dwóch samochodów, które miały zdobywać dla niego laury.

Pierwszy z projektów, kierowany przez zespół inżynierów z Lancii, to nic innego jak późniejszy Stratos, który dominował na scenie rajdowej od 1974 do końca 1976 roku.

Drugi z projektów był realizowany w fabryce Abartha i został oznaczony jako Abarth SE030. Miał zostać następcą słynnego Fiata 124 Abarth. Wyprodukowano dwa egzemplarze prototypowe, w które zaangażowano znane studio projektowe Pininfarina. Skonstruowało ono zgrabne nadwozie coupe z charakterystycznym jak na tamte czasy przodem w kształcie klina. Ciekawostką jest, że zanim samochód dostał się do garaży Abartha, miał być pełnoprawną Lancią.

Napęd

Do napędu SE030 użyto centralnie umieszczonego silnika V6 o pojemności 3,2 litra z Fiata 130. Jednostka początkowo miała moc 167 koni, ale dzięki pracy inżynierów zmodyfikowany motor wytwarzał moc ponad 285 KM. Udało się to osiągnąć, dzięki zwiększeniu pojemności do 3,5 litra oraz zastosowaniu trzech gaźników Webera 44IDF. Prędkość maksymalna auta wynosiła 275 km/h. Nadwozie zostało przygotowane do rajdów – zastosowano poszerzenia oraz charakterystyczny, wysoki wlot powietrza dostarczający powietrze do silnika oraz profesjonalne, czterocylindrowe hamulce Lockheed. Konstrukcja posiadała jeden mankament: ciężki silnik dociążał tył, zaś przód pozostawał lekki, co powodowało blokowanie kół przy hamowaniu. Aby temu zapobiec, zastosowano bardzo szerokie ogumienie.

Sukcesy w motorsporcie

Debiut dla samochodu był bardzo udany: kierowany przez Giorgio Piantę w Giro d’Italia zdobył drugie miejsce tuż za Lancią Stratos. Pomimo obiecujących wyników w pierwszych wyścigach, Grupa Fiat całkowicie zrezygnowała z projektu SE030 na rzecz Lancii Stratos. Nie był to jednak koniec historii tego samochodu. Zdecydowano, że to zgrabne coupe zostanie modelem produkcyjnym. Jeden z wyprodukowanych prototypów został zwrócony Lancii do dalszego rozwoju i zaprezentowany na 45 Salonie Samochodowym w Genewie już jako Lancia Montecarlo.

Model Abarth SE030, choć mocą i agresywnym wyglądem przewyższał legendarną Lancię Stratos, przeszedł do historii jako nieukończony projekt. Abarth powetował sobie to niepowodzenie, projektując jego następcę na bazie modelu 131 Mirafiori, który brylował na rajdowych trasach od 1977 roku.